Een jaar verder

Hier zit ik dan, precies een jaar verder. Een jaar verder van mijn pfeiffer. Een jaar verder dat ik die ongelofelijke erge keelontsteking kreeg. Niks kon, behalve huilen. Twee weken verder na heel wat doktersbezoeken kreeg ik mijn bloeduitslag.

Jep, hele erge pfeiffer en mocht echt de komende 5 weken niet weg uit huis (en bed). Maar voor een persoon die ‘altijd’ wel weg was, bij vrienden of waar dan ook. Dan is dit allemaal maar moeilijk te beseffen! Hoezo thuis blijven? Beetje moe? (nou ja, een beetje) Oké, als ik de één trap op ben (op weg naar de zolder) moet ik eerst 10 minuten uit puffen… maar nee ik wil niet ziek zijn! (wie wel?)

Nee dit jaar is een zware geweest. Ik heb echt moeten leren een stap terug te nemen. Ik heb moeten leren accepteren dat ik niet altijd overal kan zijn. En dat mijn lichaam gewoon rust nodig heeft. Ik heb het echt op de harde manier moeten leren! Want 2 maanden heb ik thuis gezeten, en na deze maanden nog niet fulltime op school geweest. Alleen de lessen die ik echt aan kon. Hierna is het nog allemaal tegen gevallen, want zodra ik weer iets mocht vond ik ook wel dat ik me weer goed voelde. Nee want ik heb heel erg vaak weer terugslagen gehad puur omdat ik weer te hard van stapel liep.

Ik voel nu een stuk beter aan als ik rust nodig heb en het belangrijkste is dat ik nu ook echt rust neem en het niet gewoon maar negeer.

Een gedachte over “Een jaar verder

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s