Met de benen in de nek

Sporten… nee, niet zo mijn ding. Ik was vroeger meer van gewoon buiten spelen. Wel heb ik altijd op dansen gezeten. Maar dit doe ik nu al 5 jaar niet meer. In deze 5 jaar was het meer, een beetje hardlopen. Waarbij ik dan meer buikpijn had van het harde lachen dan echt sportief aan het rennen was. Toch neem ik zoals elk jaar mezelf weer voor om [zodra het beter weer is] mijn conditie op te gaan bouwen door te gaan hardlopen.

 

Hier gaat het niet bij blijven. Over 2 maanden zal ik namelijk: met een been op de grond staan en de andere boven mij hoofd kunnen laten zweven, de grond aanraken met mijn handen zonder mijn knieën te hoeven buigen en mijn benen kan ik zonder enige moeten in mijn nek leggen. Want ik ga op Yoga!

Jammer genoeg zal het met die lenigheid binnen 2 maanden wel meevallen ben ik bang. Toch heb ik er zin in. Ik heb twee proeflessen gevolgd en het voelde meteen goed. Het was ontspannend! Wel allemaal aparte poses waarvan je soms de lippen op elkaar moet houden om daar niet met een big smile te zitten. De lerares was ook super fijn, ik voelde me meteen op mijn gemak.

 

Het enige nadeel is dat het wat duur is. Toch ga ik daar even doorheen zien! Want over een maand heb ik examen, en minstens 1 uur in de week verdien ik wel een uurtje zonder ergens over na te denken. Want dat vind ik het fijne aan dit, het is ontspannen en even he-le-maal niks aan je hoofd.

Zzzzzzzzzzzzzz….zen

Bron afbeelding: weheartit, Flickr

Facebook / Twitter / Tumblr

 

5 gedachtes over “Met de benen in de nek

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s